غمگین شده ام صدای مهلوجی را

آن نوحه ی باصفای مهلوجی را

از یاد نمی بریم تا آخر عمر

آهنگ سه ضرب های مهلوجی را

روحش شاد و یادش همیشه گرامی

کشیدم روی گنبد آسمان را

قدم برداشتم رنگین کمان را

چهل هفته پیاده نذر کردم

سه شنبه شب حرم تا جمکران را

غم سجاده ها را دوست داریم

همه آزاده ها را دوست داریم

اذان زیباترین موسیقی ماست

موذن زاده ها را دوست داریم

گاه می گوید علی آگاه می گوید علیرو به روی آینه " الله " می گوید علی دار می گوید علی دلدار می گوید علی لحظه لحظه " میثم تمار " می گوید علی باد می گوید علی آباد می گوید علی تا ابد هر بنده ی آزاد می گوید علی خاک می گوید علی افلاک می گوید علی هرکسی که خورده شیر پاک می گوید علی حال می گوید علی خوشحال می گوید علی چون ندارد نطفه اش اشکال می گوید علی ناب می گوید علی نایاب می گوید علی مسجد و گلدسته و محراب می گوید علی شیر می گوید علی شمشیر می گوید علی کودکی با کاسه ای از شیر می گوید علی یا علی حیدر مدد ای فاتح خیبر مدد یا علی حیدر مدد ای ساقی کوثر مدد بیم می گوید علی تکریم می گوید علی در ط

کی میشه که از سر کرم دستت و بذاری رو سرم من بشم مدافع حرم ... حسین کاش میشد بیام سوی دمشق من شهید بشم توی دمشق جان فدای بانوی دمشق ... حسین خوب می دونم بدم ولی حاجتم و روا کن تو رو به جون مادرت ، درد منو دوا کن نشد بیام کرب و بلا... نذار هوایی باشم بذار بیام سوریه و کرب و بلایی باشم حسین دل دیوونه این و می دونه به جز تو آقا کسی رو نداره نداره آسمونم پا به پای چشمام داره میباره میباره میباره میباره حسین واااااای حسین واااااای حسین واااای حسین لاله گون زمین از شهدا رفته باز سری رو نیزه ها سوریه شده کرب و بلا ... حسین خون دلم از این فاصله هاست باز حرم پر از و

باز از غمت شدم دلخونلیلا تو و منم مجنون یه نیم نگاهتون بسه دردام همه بشن درمون عصمت شبیه زهرایی غیرت شبیه مولایی مانند عمه جان زینب خیلی غریب و تنهایی عمرم به پای تو جونم برای تو وقتی میخواد پدر باشه فدای تو راضی میشه رضا هم با رضای تو معصومه جان مدد ناموس شاه مردانی شمشیر شیر یزدانی تو افتخار ایران و شاهنشه خراسانی مظلومه ی بلا هستی از جنس کربلا هستی معصومه ای ولی بانو تو زینب رضا هستی خلقا و ظاهرا زهرای اطهری مانند زینبی از نسل حیدری آرامش دل موسی بن جعفری معصومه جان مدد چشم انتظار و سردرگم در ازدحام این مردم داره میره از این